Home arrow Viknes 1080 arrow Eerste Viknes 1080 in NL arrow Er is een Viknes 1080 onderweg!
PDF Afdrukken E-mail

Er is een Viknes 1080 onderweg! 

Je hebt al een Viknes, tot grote tevredenheid, en dan komt er een nieuw model uit. Het gaat dan toch wel kriebelen en er zijn ook mensen die de knoop doorhakken, blijkt uit het verhaal van (nu nog) 1030-vaarder Douwe Bekius.

Eens een Viknes ....

Na een lange zoektocht besloten we in 2005 dat het een Viknes moest worden. En wel een 1030. We zagen de Viknes liggen op de ‘natte’ Hiswa, en een week later was de koop in Sneek een feit. Het is de perfecte boot voor ons. Vier vaste slaapplaatsen, snel, bijzonder en op zee zijn we nooit bang dat de boot het niet aan kan. Maar we varen ook veel op riviertjes en meertjes, zelfs dwars door Utrecht. Het blijkt altijd (net) te ‘passen’. En toch stiekem kijken naar iets groter, of iets sneller, of – misschien enige herkenning bij de lezer? Het voelt toch altijd een beetje als ontrouw; ontrouw aan onze Viknes. We zijn zo tevreden over onze boot om de – voor de Viknesvaarders onder ons – zo bekende redenen.

Met Gerbrig en Tiemen (de importeurs - red.) hadden we al eens onze momenten van ontrouw besproken. Nimbus, Pilot, Storebro, Targa – allemaal verleiders. De familie Weerstand vertelde ons daarop ‘in het geheim’ dat Viknes een grotere 1030 ging bouwen – met 3 hutten! We konden niet wachten op de tekeningen, foto’s, wat dan ook. Dat duurde nog best lang; bijna hadden we een Nimbus 42 gekocht.

 

En dan is daar de 1080.

De introductie van wat dan de 1080 werd was in Kopenhagen. Dat werd dus een weekend ‘Sjuppnham’. En daar lagen ook alle andere verleiders…1080 nummer 1 was eigenlijk nauwelijks af, maar dat deerde ons nauwelijks. Een prototype. Je zag de lijn, de slimme indeling, de ruimte. En opeens zagen we allemaal gekke dingen bij die ‘verleiders’.Bij een ‘ol’ (biertje) met Gerbrig en Tiemen was de koop eigenlijk al rond. De 1080 wordt onze boot! Weer een echte Viknes.

Keuzes en andere wensen.

Maar ja, dan komt het pas. Was bij de 1030 de keuze nog beperkt tot rompkleur en motor - de rest van de opties kan je altijd nog inbouwen – bij de 1080 drie jaar later krijg je op de vraag over rompkleuren de RAL kleurenwaaier aangereikt. En voor de bekleding, de wandbekleding, de gordijnen idem. En voor het keukenblad, de badkamer, de tafel, de vloeren. Veel te veel keuzes naar mijn smaak.En dan de techniek. Je koopt er een Viknes bij… Nu hadden we ook nog wat andere ideeën dan de werf: ze leveren altijd Raymarine apparatuur, en ik wil (deze keer) Simrad Glassbridge. En we willen een hangkast in de eigenaarshut. En een extra raampje in de achterste hut. En nog heel veel meer wensen en ideeën.

Naar de werf.

Dus wat doe je dan? Na optielijst en tekeningen nummer twaalf besloten we om dan maar naar de werf te gaan. Er was inmiddels ook al het nodige veranderd aan de definitieve 1080. Jan Inge Sivertsen (de eigenaar van Viknes) had inmiddels zoveel gevaren met het prototype, dat alles wat niet goed was de maandag erop meteen aangepast moest worden. En dat was nogal wat. De hele binnenromp bijvoorbeeld…

 

 Monteren binnenromp van de 1080

 Staking

Toen we op zondagmorgen in de auto wilden stappen naar Schiphol om naar Bergen af te reizen belde Gerbrig. Staking. Staking in Noorwegen op de luchthaven! Mogelijk zouden we nog in Bergen komen via Stavanger, maar terug waarschijnlijk niet. En met bloedjes van kinderen thuis die een paar dagen bij vrienden zouden kunnen blijven, leek ons dat geen goed idee…

Toch in Bergen.

Een paar weken later dan maar. Want om alles klaar te krijgen voor de ‘natte’ Hiswa, moesten we wel e.e.a. doorspreken. Het begon al spannend te worden.

De westkust van Noorwegen heeft de naam dat het er veel regent. Het laatste record staat op honderd dagen aaneengesloten regen. Dat weekend was het er erg warm. Dertig graden en een nieuw record; dertig dagen geen regen. Er was al een bosbrand geweest. De Noren waren bijna in paniek (en dan moet er heel wat gebeuren). Als dit het resultaat was van global warming, dan verstoken we nog een paar liter diesel extra wat hen betreft. In de haven van Bergen was men door het dolle heen. Elk terras was bomvol. De haven lag vol met boten.

 

De haven van Bergen

 

Het was feest. Even later ontdekten we dat er die avond een “Kiss” concert zou worden gegeven, de verklaring voor al die oude rockers met beschilderde gezichten). En Bergen – Unesco cultuurgoed – is prachtig.

 

Uitzicht over Bergen.

 

Bezoek aan de werf.

De volgende morgen vroeg naar de Viknes werf, waar we hartelijk werden ontvangen en later ook rondgeleid. Jan Inge Sivertsen himself nam er alle tijd voor, want hij was erg druk (als je druk bent, moet je rustig aan doen – helemaal mijn idee van managen). Althans, zolang het over het ontwerp ging, of de techniek. We hebben heerlijk zitten nadenken over onze opties en ideeën. Maar toen het over de kleuren en de bekleding ging, haakte Jan Inge meteen af. Hij is tenslotte bootontwerper, geen binnenhuisarchitect…. Een collega had daar meer verstand van. Persoonlijk ben ik het ook helemaal met hem eens. Wat mij betreft is het een grote fout om vier verschillende stoffen maal achtentwintig kleuren (of zoiets) aan te bieden. En twintig wandkleuren vinden we ook onzin. Maar ja, de moderne consument wil kunnen kiezen. En raakt dan verward en kiest niet.

 

In de fabriek hebben we de nodige foto’s kunnen maken. De werf is net fors uitgebouwd en is een van de twee werven. Hier worden de 1080, de 1030 en de 880 gemaakt. Als je in Nederland een loods wil bouwen, dan moet je betonnen heipalen van een meter of twintig in de grond duwen. In Noorwegen hoeft dat niet. Daar moet je met dynamiet een bergwand te lijf. De rotsblokken lagen nog overal…

 

De net uitgebreide Viknes-werf.

De werf is zeer modern en behoorlijk slim opgezet. Met m’n logistieke achtergrond (en Nederlander zijnde) heb ik altijd wel wat te zeuren, maar het ziet er goed uit. In de assemblagehal staan de modellen netjes naast elkaar en ‘groeien’ uit tot een complete boot.

Diverse modellen in aanbouw.

De polyester verwerkingshal is voorzien van de modernste klimaatbehandelinginstallaties van het moment, maar echt een pretje wordt het nooit.

De polyesterverwerkingshal. 

Voor een 1080 heb je nu ongeveer veertig mallen en polyester delen nodig. De matten, en deels het spuitwerk, moeten uren achtereen ‘gerold’ worden, om alle luchtbelletjes eruit te krijgen.

De lucht uit de nog natte polyester rollen.

Want lucht betekent minder sterk, en belangrijker nog – na enige tijd - vocht en dus de grootste vijand van polyester aan boord. In plaats van erbuiten.Trots vertellen ze bij Viknes nog dat ze de schuimplaten voor de sandwichconstructie ‘verkeerd om’ plaatsen. Dat is beter om het vocht te weren. Het klinkt nog logisch ook, maar je vraagt je natuurlijk af waarom niet iedereen dat doet. Dat ze een beetje eigenwijs zijn bij Viknes wisten we al. 

Niet op de "natte" Hiswa!!!

Het gaat niet lukken. Onze 1080 zal de natte Hiswa niet halen; ze is niet klaar. Er waren nog veel veranderingen aan het oorspronkelijke ontwerp, met een aantal nieuwe mallen. En “onze” 1080 wordt ook geen standaard boot, maar een met veel opties. Dus ondanks dat de lijst met primeurs op de Hiswa trots de 1080 vermeldt, ze zal er niet liggen. Ik voel de teleurstelling van de lezer. En we delen die teleurstelling enigszins, want we kunnen niet wachten natuurlijk om onze 1080 te zien, te ruiken en helemaal de onze te maken. Een maand later zal ze in Sneek arriveren. Kunnen we nog net met de herfstvakantie er mee op pad. 

De 1080: Een beschrijving. 

De 1080 is een (deels) walkaround. Dat hebben we al op de foto’s op de site kunnen zien. Wat je niet kan zien, is dat de stuurboordzijde met de schuifdeur vijf centimeter breder is dan bakboord.

Het voordek is echt heel groot, omdat ook de rand van de boeg in tegenstelling tot de andere Viknes-types ‘negatief’ (dus door-) loopt.

De "doorlopende" boeg.

De kuip is korter (zo’n dertig centimeter), maar breder.

De ombouw voor de gasfles met een wasbak er boven is leuk bedacht. Je kunt er ook de buitendouche in kwijt.

De buitenkast (voor hen die de 1030 goed kennen) aan bakboord is vervallen en is nu gecombineerd met de buitenstuurinrichting. Hij is wel een heel stuk kleiner (minder diep vooral).

Hoewel de typeaanduiding 1080 doet vermoeden dat de Viknes maar een 50 centimeter langer is, is de 1080 wel wat langer. Zeker met het verlengde zwemplatform is zij bijna twaalf meter. Maar goed, dat zijn maar een paar planken hout (wel makkelijk voor bijv. een bijbootje), binnen is het verschil minder groot dan je zou denken.

De romp van de 1080 nog in de mal.

De voorste hut is wel veel groter, en het bed is veel lager – eindelijk kun je in bed rechtop zitten. Het grootste verschil is natuurlijk dat er een extra ruimte is, zodat er gesproken wordt over zes vaste slaapplaatsen. Beide gastenbedden zijn voldoende lang, maar niet echt breed. Smaller dan het gastenbed in de 1030. We hebben zelf de 1080 besteld met een tafel die ook naar beneden kan – twee extra slaapplaatsen voor gasten dus.

Ook erg handig is de separate douche met douchewand op voor mij bijna stahoogte van ong. 1.90 mtr. (ik ben wat lang..).

Overigens is de bergruimte iets minder riant dan in de 1030 – de extra hut neemt ruimte weg onder het achterste luik en de hangkast is verdwenen.

Ook het onder water uitlaatsysteem neemt veel plaats in, wat ten koste gaat van de bergruimte onder de kuip.

Daarnaast is de motor een maatje groter… En die vraagt weer om grotere dieseltanks, en zo gaat dat maar door.

Onze voornaamste klacht bij de 1030 – de kleine water tank, is opgelost. Maar ja, die grotere tank heeft ook weer meer plaats nodig…

Toch, het is een echte Viknes tenslotte, is elke ruimte heel goed benut. Bijv. de ruimte onder de (ruimere) bank binnen is gebleven, waarvoor je nu de zitting opklapt. In plaats van op je buik onder de tafel. Of de extra ruimte achter de douchecel, handig voor handdoeken of badspullen. Maar er kan ook een was/droogmachine in. Voor de liefhebber, zullen we maar zeggen.

Handig is de –verstelbare- stuurstoel die een kwartslag naar de tafel  kan draaien.

Meer dan handig is het verhoogde keukenblok dat daardoor ook meer (koel-) kastruimte biedt.

Als we haar hebben, begin oktober is nu de planning, zullen we nog wel wat foto’s en verhalen hebben. Tot dan! 

Douwe Bekius

 

PS: Douwe is bereikbaar voor vragen of opmerkingen via Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

Laatst geupdate op ( Thursday 02 September 2010 )
 
Volgende >
designed by made your web.com